KONIECZNE przemyślenia...

Dawno nic nie pisałem. Bardzo dawno. Mea culpa, mea culpa, mea maxima culpa. Pokajałem się, więc przejdźmy do rzeczy.  Powinienem tego posta napisać przynajmniej miesiąc temu, gdy Polacy wywalczyli awans do Mistrzostw Europy. Wtedy nie napisałem, później zapomniałem, potem już było za późno, ale jednak postanowiłem wrócić do pytania: czy Pan Bóg pomaga wygrywać mecze?

Najgorętszy temat ostatnich tygodni. Nie mogę pominąć go milczeniem, bo ci wszyscy politycy aż się proszą, żeby ich zjechać z góry na dół i obnażyć te ich beznadziejne poczynania, beznadziejne pomysły i beznadziejną beznadzieje, jaką nam serwują w kwestii imigrantów z Afryki i Azji.

Ostatnio zająłem się twórczością na większą skalę i jakoś nie mam kiedy pisać zwykłych postów na bloga. Ten nie będzie wyjątkiem. W następstwie pierwszej publikacji "Angelonu", otrzymałem wiele cennych porad i uwag, które postarałem się jak najlepiej wykorzystać. Poniżej znajdziecie efekt mojej mozolnej, wielogodzinnej pracy nad wprowadzaniem poprawek do pierwszego rozdziału przyszłej (mam nadzieję) powieści.

Kiedyś, pod wpływem nagłego natchnienia, po przeczytaniu świetnego cyklu fantasy ("Odkrycia Riyrii", pióra Michaela J. Sullivana, szczerze polecam), około północy, zanim zasnąłem, począłem wymyślać jakąś historię, która mogłaby rozpocząć dłuższe dzieło. Niestety, spisałem moje myśli dopiero na drugi dzień, więc kilka pomysłów mi uciekło, ale efekt chyba nie jest najgorszy... cóż, zobaczcie sami :)

Dawno nic nie pisałem. Trochę z lenistwa, trochę z braku czasu. Najpierw praca na półkoloniach, potem rekolekcje, w końcu Boski Festiwal (zainteresowanych tematem festiwalu odsyłam tutaj  i tutaj ). W międzyczasie od ostatniego posta do dziś, bardzo mocno się rozmiłowałem w nauczaniu  Sługi Bożego abpa Fultona Johna Sheena  i o tym chciałbym dziś opowiedzieć.